روز شمار: روز اول مبارکترین ماه خدا تمام شد! چه کردیم؟!
من یک جوانم، جوانی که از پیچ و خم بسیار روزگار میگذرد.
در بعضی از کوچهها گم شدهام!
برای بعضی از کوچهها علامت گذاشتهام!
به خیلی از کوچهها هنوز سر نزدهام!
به بعضی از کوچهها امیدوارم هیچگاه سر نزنم!
چرا که نه؟! بعضی از کوچهها باید بدون رهگذر بمانند! باید!
و برعکس برخی از کوچهها باید معبر عمومی شوند!
در بعضی از کوچهها تابلوی توقف سرتاسر مسیر مطلقاً ممنوع! نصب کردهاند!
توقف در بعضی از کوچهها منجر به حمل با جرثقیل! میشود!
بعضی از کوچهها، دسترسی محلیاند، برای دوری از ترافیک! البته باید راه را بلد باشی!
.
.
.
بگذریم؛ دوستان یادمان که نرفته، 8 سال! (1384 – 1376) از بهترین سالهای عمرمان را در بعضی! از کوچههایی توقف کردیم که تابلوی توقف مطلقاً ممنوع داشتند!
بعضی از ما زود متوجه شدند و از آن کوچهها گذشتند!
بعضی از ما گرفتار جرثقیل شدند! و توقیف!
برخی از ما در کوچههای بعدی گم شدند!
و متأسفانه، برخی دیگر هنوز خیل زیاد برگههای جریمه را ندیدهاند!
بیایید نگذاریم آن روزها تکرار شود!
یادمان نرود، دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است!
فقط، اندکی صبر! سحر نزدیک است!
